Πόσο επιθετικοί είναι οι ενδοκρινείς όγκοι;

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι όγκοι αυτοί είναι καλοήθεις και σποραδικοί. Ακόμη όμως και στην περίπτωση που οι όγκοι είναι καλοήθεις, μπορεί κάποιες φορές, να προκαλούν σημαντικά προβλήματα από την υπερέκκριση διάφορων ορμονών. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η νόσος Cushing, που προκαλείται από έναν καλοήθη νευροενδοκρινή όγκο (αδένωμα) στην υπόφυση. Αν δεν αντιμετωπισθεί η νόσος έγκαιρα μπορεί να είναι θανατηφόρος.

Επιπλέον, είναι πιθανό, ο (οι) ενδοκρινικός (οι) όγκος (οι) να αποτελούν μέρος ενός γενετικού συνδρόμου, που κληρονομείται από γενιά σε γενιά, αυξάνοντας το ποσοστό της νοσηρότητας, ενώ κάποιες φορές μειώνουν το προσδόκιμο επιβίωσης, ακόμη και αν οι όγκοι αυτοί είναι καλοήθεις. Στην περίπτωση αυτή, η αντιμετώπισή τους είναι σύνθετη και απαιτεί εξειδικευμένες δομές. Παρακάτω αναφέρονται οι πιο συχνοί ενδοκρινικοί όγκοι.